ممتد

 ارباب!

 دریا عمیق است ولی پیش چشم من

                                     

                                     مثل نگاه ساده ی تو بی کرانه نیست...

 +شاعر محمود اکرامی فر

کی بشکند سکوت مرا، بی گدار لب

 می رقصمت چنان که تویی در نواختن

                                   نی: لب؛ کمانچه: لب؛ دف و چنگ و دوتار: لب

 +شاعر: سیده کبری موسوی قهفرخی

گوش کن با لب خاموش سخن می گویم... پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست

 نشود فاش کسی، آنچه میان من و توست

                                              تا اشارات نظر نامه رسان من و توست

 +آه آه آه

 +شاعر: هوشنگ ابتهاج

کبوترم هواایی شدم

 همه دارایی مو به تو بدهکارم من

                                    جون جوادت آقا خیلی دوست دارم من

 +باور نمی کنم؛ زمستان با شد و

 در خطر های جاده مرا نرسانی به حرم...

 منتظرم مولا

کفتر جلد

  من؛

 هر جای دنیا هم که باشم؛

 دخیل پنجره فولادم...

 مرا

 به پنجره فولادت گره بزن...

 +اما عشق تو مثه بارون شد

                             داره چشمای منو می شوره

تلخ َم

 خدایا!!

 من این شب ها؛ دلم گرفته است...

 می شود؛

 کمی لبخند؛

 میهمانم کنی؟؟

تقصیر توست که در دور دست ها نهان شدی...

از دیشب؛

 تا هنوز؛

 من قطره قطره اشک می شوم...

 +من از تصمیمم ترسیده ام...

 +از حالا تا ابد نخواهم گذاشت این اتفاق تکرار شود...

 +من قطره قطره آب می شوم وقتی دلی را می شکنم :(

۵ ساعت بعد

حس روز آخر زمستونو دارم!

 روزای آخر سال میبینم یه چیزایی رو کم گذاشتم!

 دوست دارم اندازه یک سال طول بکشه

 تا

 با ظرفیت بیشتری لحظه سال تحویل دعا کنم!

 +خدایا! از در لطف و رحمتت نگاهم کن امشب.

من؛ او

این شب و روزهای اخیر؛

 سخت ترین لحظات عمرم بوده اند!

 برام دعا کنید!

 دعایی به وسعت قلب هاتون!

 +دیشب تا ۳ با ف مشورت می کردم :(

نه!

یعنی حالا او هم به اندازه ی من مشغول است؟

 او هم اضطراب دارد؟

 +سنگ هایم را با خودم وا کنده ام اما نمی دانم چرا تردید دارم هنوز!

دو راهی

عقل می گوید باید اینجا حذف شود!

 وقت هجرت رسیده...

 دل اما ساز دیگری می نوازد!

 مانده ام بین جنگ نفس لوامه و اماره...

 +چند روز دیگر تصمیم می گیرم...

 +یا دل راضی میشه به هجرت یا عقل به سکونت!

لبخند پر رنگ

دل تنگی را میان خنده هق هق زدن سخت است!

 تو بهتر می دانی اش ارباب!

 +آخر مرا کی می بری حرم ح س ی ن؟

 +می کشی مرا ح س ی ن

تشنه

من

 باید برم یک جای خلوت

 و

 بنشینم رو در رو با خدا صحبت کنم!

واجب

اینجا روحی به هوا محتاج است

 و

 تنی به بکاء...

 +ادرکنی

میت

راستی

 من از کی فهمیدم که خودم را کشته ام؟

 +دگرگونم و پراضطراب

پای دلم را بشکن

 گاهی به سمت روضه و گاهی سوی گناه

                                             این پای بی ثبات بدردم نمی خورد ح س ی ن

بک یا الله

 خدا

 من از امتحان می ترسم...

 از عشق می ترسم...

 حالم خراب است به خدایی ات...

همه راهی اند...

 اینجا؛

 هوا سرد است...

 دلم؛

 صحن گردی می خواهد...

 گوشه ای از حرم بنشینم

 اشک بریزم 

 و 

 به پنجره فولاد نگاه کنم...

 +باب الجواد برای من قبة الحسین دیگری ست...

 +آقا قرار شب قدرمان را یادتان نرود...

و من قطره قطره اشک می ریزم

 حضرت ارباب؛

 من می ترسم...

 جا زده ام...

 نکند از تو دورم کند...

 مولا من جز توسل هیچ ندارم...

 +یا مولا مددی

 +از 3 بهمن می ترسم

أنا مجنون

  روی قبرم بنویسید:

 

 دیوانه ای از قفس پرید...

 +دیوونه ی کربلاتم یا ح س ی ن